Schrijf je in bij AB!

Jos Roberts - al 40 jaar mensenmens tussen de dieren

Jos Roberts (59 jaar) woont met zijn vrouw in Sittard. Samen hebben ze een zoon en een dochter. Dit jaar is Jos 40 jaar in dienst bij AB Werkt.

Zes is Jos als zijn moeder sterft, ze is nog maar vijftig jaar oud. Hij groeit samen met zijn vader op. Als die hertrouwt, ontdekt Jos via zijn stiefmoeder het leven op de boerderij. Op het gemengde boerenbedrijf van haar broers met verschillende dieren komt Jos helemaal tot bloei. ‘De nieuwe voetbalschoenen die ik kreeg, heb ik slechts drie keer gedragen. Werken met de dieren, daar lag mijn hart.’ Na de LTS meldt Jos zich aan voor de Middelbare Landbouwschool in Roermond. De directeur komt zelf poolshoogte nemen om te zien of hij het wel meent. Ook Jos’ vader raakt enthousiast. Als in 1967 de mijnen sluiten, gaat ook de voormalig mijnwerker aan de slag op een boerenbedrijf.

Wederzijds vertrouwen

‘Het vak bedrijfsverzorger is écht iets voor jouw zoon’, tipt een bekende van zijn vader. Dus solliciteert Jos bij AB naar deze functie. Zo komt hij binnen bij het dan nog enige werkgebied Zuid- en Midden-Limburg. Een bijzondere route voor iemand die niet opgroeide op een boerenbedrijf. Jos pakt het werk zo aan zoals de boer die uitvalt dat altijd doet. Zonder zijn eigen mening leidend te laten zijn of zich ongelukkig te voelen dat het er anders aan toegaat dan thuis. ‘Doen zoals het lid het wil, dat is het belangrijkste’, zegt hij. ‘Ik heb wel een eigen inbreng, maar overleg die altijd met de ondernemer. Wederzijds vertrouwen is de basis.’ Jos vindt het de kunst om dieren niet te laten merken dat er een vervanger op het bedrijf is. ‘Door bijvoorbeeld dezelfde volgorde van melken aan te houden. Dat soort kleine dingen maken de dieren rustig.’

Geliefde koeien

Veertig jaar bedrijfsverzorger, er zijn niet veel mensen in Limburg die dat Jos na kunnen zeggen. In totaal werkte hij bij ongeveer 250 bedrijven. Bij een paar ondernemers kwam hij vaker terug. Meestal werkt hij kortere tijd op de bedrijven – een week of tien dagen vanwege vakantie, of langere tijd door ziekte. Zijn langste periode op een bedrijf is negen maanden. Dat was bij de koeien, waar zijn hart ligt. ‘Dan gaat de tijd zo snel voorbij.’

Het komt steeds minder vaak voor dat Jos werk kan doen bij de door hem zo geliefde koeien. Werkte hij eerder vooral bij melkvee- en rundveebedrijven, de laatste twintig jaar wordt hij regelmatig ingezet bij varkensbedrijven. Dat bevalt hem minder. Hij kan er zijn ei niet kwijt, en hij werkt veel liever buiten dan binnen. Koeien liggen hem ook beter, hij vindt het werk leuker en het past lichamelijk beter bij hem.

Meer dan werken alleen

Bijkomend voordeel: een bedrijfsverzorger hoeft vaak alleen in de ochtend en avond koeien te melden, en zo houdt Jos tijd over om andere dingen te doen. Want hij onderneemt veel, met zijn familie en in het verenigingsleven. Als mensenmens neemt hij graag deel aan vakbondsvergaderingen en de ondernemingsraad. Dat is puur voor de sociale contacten. ‘In de stal praat je soms een hele dag niet, en krijg je sowieso geen écht contact terug’, legt hij uit. Daarnaast zit hij bij de motorclub, is hij vaandeldrager bij de fanfare en lid van de rundvee studieclub. Na zijn pensioen wil Jos ook weer het handboogschieten oppakken. Dat deed hij 25 jaar. ‘Er is meer dan werken alleen.’

Minder persoonlijk

In Limburg waren er voorheen vier verenigingen voor alleen bedrijfsverzorging. Nu die zijn uitgegroeid tot AB Werkt Zuid-Nederland, werkt Jos niet alleen in Limburg, maar ook in België en Duitsland. Hij maakte de transitie van dichtbij mee, heeft er begrip voor, maar vindt het ook jammer. ‘Je ziet het ook bij boerenbedrijven dat alles steeds meer snel en meer moet. Bedrijven worden alsmaar groter, er zijn minder gezinsbedrijven.’ Dat maakt het allemaal minder persoonlijk, en regelmatig botst Jos dan ook met AB. Maar weggaan? Dat nooit. ‘Dat weten we ook van elkaar.’ Wel heeft hij zich voorgenomen om naar AB Werkt Detachering B.V over te stappen als de planning hem steeds blijft inzetten op varkensbedrijven. Werken met het hart is voor hem veel belangrijker dan geld.

Luisteren en observeren

Bijna twintig jaar geleden werkte Jos met de eerste (melk)robots. Gebruikmaken van de technische middelen die er zijn, vindt hij niet meer dan logisch. Het is net als met de navigatie en communicatie op zijn motor. Maar extra lol haalt hij er niet uit.  Het draait bij hem om het buitenleven – samen met de koeien en de sociale contacten. Het kunnen ontzorgen van een ondernemer. Het goed luisteren en observeren, omdat ieder bedrijf weer anders is. En de eigen visie niet de belangrijkste vinden. ‘Je moet jezelf als bedrijfsverzorger op de tweede plaats kunnen zetten.’